1.กติกาพื้นฐาน : วางลูกบูลกลับหากทราบตำแหน่ง
ลูกบูลที่หยุดแล้วอาจถูกเคลื่อนภายหลัง : ผู้เล่นถอยหลังโดยไม่ดู ผู้ตัดสินก้มลงไปวัด เด็กวิ่งผ่าน ลูกบูลจากสนามอื่นมากระทบ ในกรณีเหล่านี้ หากลูกบูลมีเครื่องหมาย จะถูกวางกลับยังจุดที่มันอยู่พอดี จุดประสงค์ของกติกาคือฟื้นฟูสถานการณ์เริ่มต้น ไม่ใช่ลงโทษทีมเพราะอุบัติเหตุภายนอก
ตรรกะต่างจากลูกบูลที่ถูกเคลื่อนโดยลูกบูลที่เล่นในเมนเดียวกัน ในกรณีนั้น การเคลื่อนเป็นส่วนหนึ่งของเกม อุบัติเหตุเกิดขึ้นหลังหยุดหรือจากสาเหตุนอกเหนือเมนปกติ นี่คือความแตกต่างที่ต้องวางไว้ก่อนตัดสิน
ประโยคสำคัญ : วางลูกบูลที่ถูกเคลื่อนโดยไม่ตั้งใจกลับเฉพาะเมื่อตำแหน่งเริ่มต้นสามารถระบุได้ มักเป็นเพราะมันได้รับการทำเครื่องหมายไว้
2.การทำเครื่องหมาย : กิจกรรมเล็ก แต่ปกป้องมาก
การทำเครื่องหมายลูกบูลไม่ใช่พฤติกรรมของคนเจ้าระเบียบ แต่เป็นการประกันตามกติกา เส้นเล็กๆ สองเส้นรอบลูกบูลช่วยวางมันกลับให้แม่นยำหากมันขยับ หากไม่มีเครื่องหมายนี้ ทุกคนจำตำแหน่งต่างกัน : ใกล้กว่านิดหน่อย ซ้ายกว่านิดหน่อย เกือบติดเป้า ข้อขัดแย้งเริ่มตรงนั้น
ผู้เล่นควรทำเครื่องหมายลูกบูลสำคัญอย่างเป็นระบบ : ลูกที่ได้คะแนน ลูกที่ขวางวิถี ลูกที่จะถูกวัด ลูกที่เสี่ยงถูกแตะตอนเดินผ่าน ยิ่งเมนแน่น การทำเครื่องหมายยิ่งคุ้ม
3.ผู้เล่น ผู้ตัดสิน ผู้ชม วัตถุเคลื่อนไหว : สาเหตุที่กำหนดไว้
กติกาไม่จำกัดอุบัติเหตุเฉพาะผู้เล่นที่เซ่อ แต่ครอบคลุมถึงผู้ตัดสิน ผู้ชม สัตว์ หรือวัตถุเคลื่อนไหวใดๆ ในการแข่งขันที่หนาแน่น ลูกบูลหรือเป้าจากเกมอื่นอาจก่อให้เกิดการเคลื่อนได้เช่นกัน กติกาจึงมุ่งครอบคลุมชีวิตจริงของสนาม ไม่ใช่เกมอุดมคติบนพื้นที่ว่าง
สิ่งสำคัญคือลักษณะที่เป็นอุบัติเหตุและภายนอกการกระทำปกติ หากผู้เล่นที่กำลังยิงเคลื่อนลูกบูลโดยผลของลูกบูลที่เขาเล่น ถือเป็นคนละกรณี หากมีใครแตะลูกบูลที่หยุดแล้วหลังการกระทำ ก็กลับสู่หลักการวางกลับที่หากมีเครื่องหมาย
เมื่อลูกบูลสำคัญหยุด ให้ทำเครื่องหมายก่อนพูดเรื่องกลยุทธ์ กิจกรรมสองวินาทีนี้อาจช่วยทั้งเมนในกรณีเท้าเซ่อหรือการวัดที่ถูกโต้แย้ง
4.หากลูกบูลไม่ได้รับการทำเครื่องหมาย : การร้องเรียนกลายเป็นเปราะบาง
หากไม่มีเครื่องหมาย ผู้ตัดสินไม่สามารถปั้นตำแหน่งขึ้นมา เขาตัดสินตามสิ่งที่สังเกตและตามข้อมูลที่เชื่อถือได้ หากไม่มีใครพิสูจน์ตำแหน่งที่แม่นยำได้ ลูกบูลมักจะอยู่ที่เดิมหลังเหตุการณ์ หรือการตัดสินจะอยู่ใกล้กับความจริงที่สังเกตได้ที่สุด มันน่าหงุดหงิด แต่จำเป็น : กติกาที่อิงความจำจะจัดการไม่ได้
นี่ยังเป็นเหตุผลที่ทีมที่มีประสบการณ์ไม่เคยหัวเราะเยาะผู้เล่นที่ทำเครื่องหมาย พวกเขารู้ว่าช่วงท้ายเกม ที่ 12-12 สองมิลลิเมตรอาจมีค่าเท่ากับทั้งฤดูกาล การทำเครื่องหมายไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย : แต่เป็นวินัยของการแข่งขัน
5.ไม่ตั้งใจหรือจงใจ : ระวังเส้นแบ่ง
การเคลื่อนจงใจร้ายแรงกว่ามาก การหยุดหรือเคลื่อนลูกบูลจงใจเพื่อขัดขวางผลปกติอาจนำไปสู่การลงโทษหนัก ถึงขั้นเสียเกมตามสถานการณ์ ความตั้งใจจึงเปลี่ยนการตีความ ความเซ่อแก้ไขได้ การแทรกแซงจงใจถูกลงโทษ
เมื่อสงสัย อย่ารีบตีความเจตนา สังเกตข้อเท็จจริง เรียกผู้ตัดสิน และปล่อยให้เขาจำแนกเหตุการณ์ การกล่าวหากะทันหันทำให้เกมบานปลายและบางครั้งทำให้การตัดสินง่ายๆ ตึงเครียดมากขึ้น
6.ตัดสินโดยไม่ผิดพลาด
| เหตุการณ์ | เงื่อนไข | ผล |
|---|---|---|
| ถูกเคลื่อนโดยเท้า | มีเครื่องหมาย | วางกลับที่ |
| ถูกเคลื่อนโดยผู้ชม | มีเครื่องหมาย | วางกลับที่ |
| ไม่มีเครื่องหมาย | ตำแหน่งไม่แน่นอน | การร้องเรียนเปราะบาง |
| การเคลื่อนจงใจ | ฟาล์วรุนแรง | อาจถูกลงโทษ |
คะแนนเล่นกันในรายละเอียดด้วย : ทำเครื่องหมาย อ่านตำแหน่ง ปกป้องลูกบูลสำคัญ และหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดช่วงท้ายเมน
ค้นพบหนังสือ